معالج

لغت نامه دهخدا

معالج. [ م ُ ل ِ ] ( ع ص ) علاج کننده. ( آنندراج ). آن که دوا می کند. طبیب. پزشک. ( ناظم الاطباء ). درمان کننده. آسی. بچشک. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). مداواکننده اعم از مداواکننده مجروح یا بیمار یا چهار پا. ( از ذیل اقرب الموارد ): جسم راطبیبان و معالجان اختیار کنند تا هر بیماری که افتدزود آن را علاج کنند. ( تاریخ بیهقی ). روح را نیز طبیبان و معالجان گزینند. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 100 ).
کرده ام نظم را معالج جان
زآنکه از درد دل چو نادانی است.مسعودسعد.آن برادر که طبیب و معالج بود دختر را تعهد کرد. ( سندبادنامه ص 320 ). || آن که چاره می کند. || آنکه طبخ می کند و می پزد. ( ناظم الاطباء ).
معالج. [ م ُ ل َ ] ( ع ص ) علاج کرده شده. ( آنندراج ). || چاره شده و تیمارشده. || آماده گشته. || طبخ شده. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ معین

(مُ لِ ) [ ع. ] (اِفا. ) علاج کننده، چاره - کننده.

فرهنگ عمید

علاج کننده، درمان کننده، چاره کننده.

فرهنگ فارسی

علاج کننده، درمان کننده، چاره کننده
( اسم ) درمان کنند. بیمار علاج کننده جمع: معالجین.
علاج کرده شده یا چاره شده و تیمار شده.

جمله سازی با معالج

💡 یارب چه طالعست که خود بی‌معالجت بیمار به شود چو تو زان راه بگذری

💡 کرده ام نظم را معالج جان زآنکه از درد دل چو نادانیست

💡 تمام دیده شد از بس به دیدن تو سزد اگر معالج درد دلم شود کحال

💡 به معالجت تن من زتو جز الم ندارد به سرت که جز بر آتش دل من قدم ندارد

💡 و معالجه هر یک از اینها از مثالی که گفتیم معلوم می گردد.

💡 - در خصوص تعداد دفعات استفاده از سیتزبث با پزشک معالج مشورت شود.

آجودان یعنی چه؟
آجودان یعنی چه؟
کس کش یعنی چه؟
کس کش یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز