مطعوم

مطعوم. [ م َ ] ( ع ص، اِ ) آنچه که چشند و خورند. ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ). هر چیز قابل خوردن. ( ناظم الاطباء ). طعام. مقابل مشروب. ج، مطعومات. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): اختیار مطعوم بر مطعوم نتیجه حرص جاهلان باشد. ( مرزبان نامه ص 219 ). شکم منعمان چون طبل تهی شد و از نان نشان نماند و مطعوم معدوم شد و کار به جایی رسید که صد هزار آدمی هلاک شد. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 326 ).
گرچه آن مطعوم جان است و نظر
چشم را هم ز آن نصیب است ای پسر.مولوی.آدمی با تو دست در مطعوم
سگ ز بیرون آستان محروم.سعدی.و رجوع به ماده بعد شود. || خورده شده. ( ناظم الاطباء ).

(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) ۱ - چشیده شده. ۲ - خورده شده. ۳ - خوردنی، خوراک.

۱. چشیده شده.
۲. آنچه خورده شود، خوردنی.
۳. مایۀ آبله.

چشیده شده، آنچه ورده شود، خوردنی، درعربی به معنی مایه آبله نیزمیگویند
(اسم ) ۱ - چشیده شده. ۲ - خورده شده. ۳- خوردنی خوراک: بهیچ و جه قصد هیچ جانوری نکنی و الا بمیوه افطار روانداری که اختیار مطعوم بر مطعوم نتیج. حرص جاهلان باشد و همه ناز و نعمت طلبیدن کار کاهلان بود.

چشیده شده.
خورده شده.
خوردنی، خوراک.

💡 همی ز جود تو سازند شاعران مطعوم همی ز لطف تو یابند زایران ملبوس

💡 چو بمطعوم در آئی بسوی گوشت گرای که بدن را به ازاو هیچ غذا ممکن نیست

💡 لفظ آن مجمع همه معقول و دور از حرف و صوت خوان آن محفل پر از مطعوم و خالی از طعام

💡 رَبِّ الْعالَمِینَ یعنی یربّی نفوس العابدین بالتأیید و یربّی قلوب الطاهرین بالتشدید و یربّی احوال العارفین بالتوحید کسی که تربیت وی از راه توحید یابد مطعومات عالمیان او را چه بکار آید؟

💡 مدّتی رفت تا مرا کرمت نه ز مطعوم داد و نه ملبوس