مصقله

( مصقلة ) مصقلة. [ م ِ ق َ ل َ ] ( ع اِ ) مصقله. آلت زدودن زنگ و صیقل دادن. ج، مصاقل. ( ناظم الاطباء ). آلت زدودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آلتی است آهنی که بدان کارد و شمشیر و آینه فولادی را از زنگ پاک نمایند و روشن کنند. ( آنندراج ).
مصقلة. [ م َ ق َ ل َ ] ( اِخ )ابن هبیرةبن شبل ثعلبی شیبانی. از بکربن وائل و از والیان و یاران حضرت علی بن ابیطالب بود. حضرت علی اورا به یکی از نواحی اهواز فرستاد ولی او به معاویه پیوست و در جنگ صفین در کنار او بود. معاویه پس از رسیدن به خلافت، او را به ولایت طبرستان منسوب کرد ولی او در راه قبل از رسیدن به طبرستان کشته شد ( حدود سال 50 هَ. ق. ) و مردم بدو مثل زنند و گویند: «لایکون هذا حتی یرجع مصقلة من طبرستان ». ( از اعلام زرکلی ).
مصقله. [ م ِ ق َ ل َ ] ( ع اِ ) مصقلة. مصقل. آلتی که بدان بزدایند. آنچه بدان روشن کنند آینه یا جامه یا شمشیر و یا کاغذ را. سنگ سو. سوهان. مهره. مهره گازر. ( یادداشت مؤلف ). آنکه بدان آهن روشن کنند. ( مهذب الاسماء ):
به یادکردش بتوان زدود از دل غم
به مصقله بتوان برد زآینه زنگار.فرخی.مصقله ست این علم و زنگ جهل را
چیز نَزْداید مگراین مصقله.ناصرخسرو.- مصقله کردن؛ پاک و صافی کردن. به صیقل زدن. زنگ زدودن:
جان دوم را که ندانند خلق
مصقله ای کرد و به جانان سپرد.رودکی.

(مِ قَ لِ ) [ ع. مصقلة ] (اِ. ) ابزاری برای صیقل دادن و زدودنِ زنگ. ج. مصاقل.

ابزاری که با آن زنگ چیزی را بگیرند و آن را جلا دهند، مصقل.

مصقل، ابزاری که با آن زنگ چیزی رابگیرندو آنراجلا بدهند
(اسم ) آلتی است که بوسیل. آن چیزی را صیقل و جلا دهند آلت زدودن.
ابن هبیره بن شبل ثعلبی شیبانی از بکربن وائل و از والیان و یاران حضرت علی بن ابیطالب بود.

مصقلة
ابزاری برای صیقل دادن و زدودنِ زنگ.
مصاقل.

💡 خنجر برق آمده بر تارک کوه و شده زنگ خورده تیغ شب را صبح روشن مصقله

💡 دل از رخت چو ماه منور شود که هست آیینه یی چو مصقله روشن گر آفتاب

💡 به یاد کردش بتوان زدود از دل غم بمصقله بتوان برد ز آینه زنگار

💡 ساقی مگر به مصقله جام غم زده ای زنگار زهد خشک ز دل بسترد مرا

💡 سعی آه ازدل ما پیچ و خم وهم نبرد جوهر از آینه با مصقله‌ کی می‌خیزد