مشدی

مشدی. [ م َ ] ( ص نسبی، اِ ) مخفف مشهدی. لوطی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به مشتی و مشهدی شود.

(مَ ) (ص. ) (عا. ) نک مشتی.

( صفت و اسم ) ۱ - مشهدی اهل مشهد ۲ - خراج و دست و دل باز و خوش سر و وضع. ۳ - داش لوطی جوانمرد.

(عا.)
نک مشتی.

💡 مشدی من خر کِی دارد رهوار و مراست که روم فکر خری مشدی و رهوار کنم

💡 با پسر مشدیی افتاده سر و کار مرا که بنتوانم ازو ترک سر و کار کنم

💡 مَلِکی پوشم از آن ملکی‌های صحیح پیشِ مشدی‌ها خود را پر و پادار کنم

💡 ‫مشدی رحیم و دست یه لبّاده بردنش‬ ‫مَشَدرحیم لبّاده نی گییه ردی‬

💡 با چنین مشدی آمیزشِ من عار منست من همه دعویِ أَلنّار وَ لَاالعار کنم