لغت نامه دهخدا
مسمومیت. [ م َ می ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) مسموم شدن. دچار عوارض ناشی از خوردن زهر یا تنفس هوای ناسازگار گردیدن.
- مسمومیت الکلی؛ دچار عوارض ناشی از شرب مواد الکلی شدن. داءالخمر.
مسمومیت. [ م َ می ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) مسموم شدن. دچار عوارض ناشی از خوردن زهر یا تنفس هوای ناسازگار گردیدن.
- مسمومیت الکلی؛ دچار عوارض ناشی از شرب مواد الکلی شدن. داءالخمر.
مسموم شدن
{intoxication} [پزشکی] نشانه های ورود هر مادۀ سمی مانند الکل یا فلزات سنگین به بدن
مسمومیت ( به انگلیسی: intoxication ) مجموعه ای از اختلالات بدن است که در اثر جذب ماده ای بیگانه که به آن «سَم» گفته می شود بروز می کند. جذب مادهٔ سمی می تواند از راه های زیر صورت بگیرد:
• استنشاق نوعی گاز، بخار، دود یا گرد و غبار
• دستگاه گوارشی ( خوردن یا آشامیدن )
• تماس پوستی ( از طریق انتشار از اپی درم یا عبور از زخم یا سوختگی )
• تزریق در خون
مسمویت های غذایی اغلب در اثر تکثیر میکروب ها یا زهرابه آزاد شده از آنها ( همچون بوتولیسم ) یا جذب مواد غیرخوراکی ( همچون برخی از قارچ ها ) ظاهر می شوند. علت مسمومیت های دارویی نیز مصرف داروی نامناسب یا جذب بیش از حد آن است.
اعتیاد نیز نوعی مسمومیت اختیاری به الکل، تریاک، کوکائین، هروئین، مرفین و غیره است، و موجب وابستگی به آن ماده می شود.
تابش های مواد رادیواکتیو نیز موجب مسمومیت می شوند.
به طور کلی حشره کش های فسفره ترکیبات خطرناکی برای انسان و دام هستند. و باعث به وجود آمدن انواع مسمومیت های حاد و مزمن میشوند.
intossicazione
💡 سیانوری که به صورت طبیعی در اطراف وجود دارد نمیتواند تا سر حد مرگ مشکلی ایجاد کند اما ممکن است در بعضی موارد ایجاد مسمومیت و بعضی مشکلات فیزیولوژیکی کند.