مسمن

مسمن. [ م ُ م ِ ] ( ع ص ) فربه خلقی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || آن که روغن بسیار دارد. ( ناظم الاطباء ). ج، مسمنون.
مسمن. [ م ُ م َ ] ( ع ص ) فربه از روی خلقت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( غیاث ).
مسمن. [ م ُ س َم ْ م َ ] ( ع ص ) فربه شده. ( از منتهی الارب ). چاق شده. چاق. فربه. پروار. پرورده. پرواری. فربه کرده. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
- مرغ مسمن؛ مرغ پرواری و چاق. مرغ فربه و پرچربی. مرغ با روغن سرخ کرده:
همی برگشت گرد قطب جدی
چو گرد بابزن مرغ مسمن.منوچهری.شیرین و چرب شد سخن من که طبعرا
پرورده ام به شکر و مرغ مسمنش.سوزنی.ببین هر شامگاهی نسر طائر
بخوان همتم مرغ مسمن.خاقانی.نسرین را به خوشه پروین بپرورند
تا من به خوان دو مرغ مسمن درآورم.خاقانی.|| طعام به روغن چرب کرده شده. ( از منتهی الارب ). روغن دار. چرب. || خنک شده. || روغن توشه داده شده. ( از منتهی الارب ).
مسمن. [ م ُ س َم ْ م َ ] ( ع اِ ) نوعی طعام. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). در تداول فارسی معمولاً مسما گویند. و رجوع به مسما شود.
مسمن. [ م ُ س َم ْ م ِ ] ( ع ص ) فربه کننده. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). مقابل مهزل. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || چرب کننده طعام را به روغن. || خنک کننده. || روغن توشه دهنده. ( از منتهی الارب ).

(مُ سَ مَّ ) [ ع. ] (ص. ) چاق، فربه.

۱. فربه، چاق.
۲. چرب، پرروغن.
۳. (اسم ) = مسما۱

فربه، چرب، روغن دار، غذای روغن دار، درفارسی مسمامیگویندمثل(مسمای بادنجان، مسمای کدو )
۱- ( اسم ) فربه کرده شده. ۲ - ( صفت ) چاق فربه: همی برگشت گرد قطب جدی چو گرد بابزن مرغ مسمن. ( منوچهری ) ۳- روغن دار چرب. ۴ - نوعی غذای چرب که اقسام مختلف دارد. توضیح مسمن بر وزن معظم از سمن بمعنی چربی است ولی معمولا نون آنرا بالف تبدیل کنند و مسما گویند.
فربه کننده

چاق، فربه.

💡 تو زاده عدمی آمده ز قحطِ دراز تو را چه مرغ مسمن غذا چه کژدم و مار

💡 راتب ده وجد که بر خوان قدرتش خورشید و نسر گرده و مرغ مسمن است

💡 نسرین را به خوشهٔ پروین بپرورند تا من به خون دو مرغ مسمن درآورم

💡 زانسان‌که چشم‌گرسنه بر خوان مهتران اول دود به جانب مرغ مسمنا

💡 شیرین و چرب شد سخن من که طبع را پرورده بشکر و مرغ مسمنش