مرغ سحر

💡 تو گل از مرغ سحرگاه گرفتارتری دم نزد صبح حریفان که نشد دام صبوح

💡 ای مرغ سحر چند کنی ناله و زاری از درد که می نالی و اندوه که داری

💡 من و شکستن افغان به سینه در شب غم به نغمه سنجی مرغ سحر چه کار مرا

💡 بس که مرغ سحر از عشق غزل می خواند در چمن سرو سهی رقص کند صوفی وار

💡 اگر وقت سحر در ناله ی هر کس اثر باشد نباید آرزویی در دل مرغ سحر باشد

💡 رسم بیداری شب شیوهٔ افغان سحر ز سگان تو و مرغ سحر آموخته‌ام

💡 با طلوع اولین پرتوهای خورشید و بانگ مرغ سحر، روستای آرام ما از خواب عمیق شبانه بیدار شد و جانی تازه در کالبد طبیعت دمیده شد.

💡 شاعر در اشعار خود از مرغ سحر به عنوان نمادی از امید و آغاز دوباره استفاده می‌کند که در تاریکی شب، نوید دهنده سپیده‌دم و روشنایی است.

💡 صدای مرغ سحر در سکوت مطلق صبحگاهی، حسی از آرامش و صلح را به قلب هر کسی که آن را می‌شنود، منتقل می‌کند و یادآور چرخه بی‌پایان طبیعت است.