مرادف

مرادف. [ م ُ دَ ] ( ع ص ) ردیف شده. پس روشده. ( ناظم الاطباء ). نعت مفعولی است از مرادفة. رجوع به مرادفة شود.
مرادف. [ م ُ دِ ] ( ع ص ) در پی کسی نشیننده. ( غیاث اللغات ). کسی که پشت سردیگری سوار مرکبی باشد. آنچه که در ردیف یا عقب چیزی آید. ( فرهنگ فارسی معین ). در پس کسی نشیننده و هم ردیف. ( ناظم الاطباء ). || لفظی که با لفظ دیگر در معنی شریک باشد. ( از غیاث اللغات ). مرادف بر خلاف مشترک، آن است که مسمی واحد باشد و اسم ها متعدد. ( از تعریفات ). هم معنی. شریک در معنی. ( ناظم الاطباء ).
- کلمات مرادف یا مترادف؛ کلماتی که در معنی و مفهوم یکی باشند یا مفهوم آنها بسیار به هم نزدیک باشد مانند کلک و قلم و خامه.

(مُ دِ ) [ ع. ] (اِفا. ) هم معنی.

۱. مانند هم، یکسان.
۲. چیزی که عقب چیز دیگر و در ردیف او باشد، هم ردیف.
۳. (ادبی ) = مترادف

آنکه پشت سردیگری سوارشود، پیرو، چیزی که عقب چیزدیگروردیف اوباشد، کلمهای که درمعنی شبیه کلمه دیگرباشدوردیف هم نوشته شود
۱- ( اسم ) کسی که پشت سر دیگری سوار مرکبی باشد. ۲ - آنچه که در ردیف یا عقب چیزی آید. ۳ - کلمهای که با کلم. دیگر در معنی مشترک باشد یا معنیی نزدیک بدان داشته باشد مانند: انسان و بشر.
ردیف شده

💡 مر آن چند بیت بدیع مرادف که بُد جمله در مدحت شاه دوران

💡 مجهول به معلوم تو سبقت نگرفتست فهم تو مرادف به یقین کرده گمان را

💡 ز لاله های مخالف میانش چون فرخار ز سروهای مرادف کرانش چون کشمر