مدرنیست

مدرنیست. [ م ُ دِ ] ( فرانسوی، ص ) آنکه طرفدار و دلبسته چیزهای تازه و شیوه های بدیع است. رجوع به مُدِرن شود.

(مُ دِ ) [ انگ. ] (ص. ) نوگرا (فره ).

( صفت ) پیرو مدرنیسم. توضیح احتراز از این کلم. بیگانه اولی است.

نوگرا (فره)

💡 شعر پست‌مدرنیستی (در ایران مشهور به غزل پست‌مدرن) نیز زاده‌ی ادبیات پسانوگراست، از بنیان‌گذاران آن می‌توان به رابرت کریلی و چارلز اولسون اشاره کرد که در اشعارشان شکست روایت، تصاویر اسکیزوفرنی‌، معناگریزی‌، بازی زبانی‌، اسطوره زدایی و پارودی از شاخصه‌های بارز آن است.[نیازمند منبع]

💡 در ابتدا با سنگ کار می‌کرد و سبک او یادآور مجسمه‌سازان اروپایی مدرنیست مانند ژان آرپ و کنستانتین برانکوشی بود. از اوایل دهه ۱۹۵۰ او شروع به کار با فلز در سنت کنستراکتیویسم کرد.

💡 ادبیات پست‌مدرن ادبیاتی است که مشخصه آن تکیۀ شدید بر روش‌هایی مانند از‌هم‌گسیختگی، تناقض، و روایت‌های سؤال‌برانگیز است. این ادبیات (هر چند نه منحصراً) ولی اغلب به‌عنوان یک سبک یا روند تعریف شده‌است که در دوران پس از جنگ جهانی دوم پدید آمده‌است. آثار پست مدرن به عنوان یک واکنش در برابر تفکر روشنگری و رویکرد مدرنیستی در ادبیات مدرنیست به وجود آمده‌اند.

💡 احمدرضا احمدی بنیان‌گذار سبک موج نو در دهه ۱۳۴۰، در شعر معاصر ایران است که در نیمهٔ دوم این دهه، موج نو تبدیل به یک حرکت مدرنیستی در فرهنگ ایرانی شد و در داستان، نمایشنامه، تئاتر، سینما و نقاشی تأثیر کرد. در سال ۱۳۷۸ سومین جایزه شعر خبرنگاران با مراسمی متفاوت و خصوصی در خانه احمدرضا احمدی برگزار شد.