مجوسی

مجوسی. [ م َ ] ( معرب، ص نسبی ) منسوب به مجوس. || مغ و آتش پرست است که پیرو زردشت باشد. ( منتهی الارب ). آتش پرست و پیرو زرتشت. ج، مجوس. ( ناظم الاطباء ). واحد مجوس. ( از آنندراج ). مغ. موغ.گبر. آتش پرست. فردی از مجوس. آنکه به دین مجوس است.ج، مجوس. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
اربعین شان را ز خمسین نصارا دان مدد
طیلسان شان را ز زنار مجوسی ده نشان.خاقانی.باب نوزدهم در ذکر یهودیان ومجوسیان به قم و نواحی آن. ( تاریخ قم ص 18 ). و رجوع به مجوس شود.

( صفت ) منسوب به مجوس: ۱ - مربوط به مجوس. ۲ - فردی از مجوس جمع: مجوسیان: باب نوزدهم در ذکر یهودیان و مجوسیان بقم و نواحی آن.

💡 در میان مسلم و گبر و مجوسی و جهود معجز او شهره مرد و زن و پیر و جوان

💡 گوئی که به عقل می توان رفت این راه با دین محمدی مجوسی چه بود

💡 وی مطالعهٔ پزشکی را همراه با پدرش آغاز نمود. سپس کتاب‌های قانون طب ابن سینا و الحاوی زکریای رازی، کتاب الملکی علی بن عباس مجوسی اهوازی و نوشته‌های پزشکی نجیب الدین سمرقندی را مطالعه کرد.

💡 تو می‌سازی بهر دم نوعروسی نمی‌دانم که گبری یا مجوسی

💡 اربعین‌شان را ز خمسین نصاری دان مدد طیلسان‌شان را ز زنار مجوسی دان نشان