متداول

متداول. [ م ُ ت َ وَ ] ( ع ص ) از یکدیگر نوبت به نوبت گرفته شده و دست به دست گردانیده شده. ( آنندراج ) ( غیاث ). واگردیده از حالی بحالی. || برخورد شده به این طرف و آن طرف. ( ناظم الاطباء ). || خمیده شده به راست و چپ. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). || معمول. مرسوم. رایج: زیرا که وزن رباعیات مألوف طباع است و متداول خاص و عام. ( المعجم، از فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به ماده بعد شود.
متداول. [ م ُ ت َ وِ ] ( ع ص ) فراگیرنده چیزی را نوبت به نوبت.( آنندراج ). گروهی که چیزی را دست به دست می گردانند.و نوبت به نوبت فرامی گیرند. || مأخوذ ازتازی، رایج. روان و معمول و معلوم. ( ناظم الاطباء ).
- متداول شدن؛ رایج شدن و معمول شدن. ( ناظم الاطباء ).
- متداول کردن؛ معمول و رایج کردن. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مُتَداوَل و تداول شود.

(مُ تَ وِ ) [ ع. ] (اِفا. ) آن چه معمول و مرسوم باشد.

= مرسوم

( اسم ) فرا گیرند. چیزی نوبت بنوبت جمع: متداولین.

💡 این عبارت‌هایی است که طردشان چون عکس بود اندر عین معنی مقصود، آنگاه متضاد نماید و مستعمل است و متداول اندر میان ارباب لسان و اهل معنی.

💡 در سبک متداول جاز نیمه دوم قرن بیستم