لغت نامه دهخدا
مبله. [ م ُ ل ِ ] ( فرانسوی، ص ) اطاق یا خانه ای که دارای مبل و اثاث زندگی باشد. ( از لاروس ): این آپارتمان مبله اجاره داده خواهد شد. و رجوع به مبل شود.
مبله. [ م ُ ل ِ ] ( فرانسوی، ص ) اطاق یا خانه ای که دارای مبل و اثاث زندگی باشد. ( از لاروس ): این آپارتمان مبله اجاره داده خواهد شد. و رجوع به مبل شود.
(مُ لِ ) [ فر. ] (ص. ) جایی که در آن از مُبل استفاده شده باشد، شامل اثاثیه.
اتاق یا آپارتمانی که دارای مبل باشد.
( صفت ) دارای مبل شامل اثاثه: اطاق مبله اجاره داده میشود.
جایی که در آن از مُبل استفاده شده باشد، شامل اثاثیه.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 محصول طبیعی را مبله ساخت.
💡 بهطور سنتی اتاق نهارخوری با میز بزرگ نهارخوری و صندلیهای پشتیدار بدون دسته نهارخوری مبله میشود.