مؤخر

( مُ ءَ خَُ ) [ ع. ] (ص. ) قسمت عقب چیزی.

درآخرآمده، آخرین.

قسمت عقب چیزی.

💡 نه از مؤخر پیدا ورا مقدم نه از مقدم پیدا ورا مؤخر

💡 گنج عشقت در جهان جد و جهد هم مؤخر هم مقدم در نیافت

💡 کند عبدالمؤخر چونکه تأخیر در امری کوست دور از حکم و تأثیر

💡 گرچه به ظاهر ز آدمی تو مؤخر لیک به معنا ز آدمی تو مقدم

💡 ذات تو در زمان ز فلک گر مؤخر است اما ز راه مرتبه بروی مقدم است

💡 بنوشته دو بیت زیرش از زر کاین هست مقدم آن مؤخر