لقمه شمار

لقمه شمار. [ ل ُ م َ / م ِ ش ُ ] ( نف مرکب ) کسی که به ضیافت اغنیا بی طلب رود و لقمه شمارد. ( آنندراج ). || بخیل که لقمه مهمان شمارد:
لقمه مستان ز دست لقمه شمار
کز چنین لقمه داشت لقمان عار.اوحدی.

( ~. شُ ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) ۱ - کسی که بی دعوت به مهمانی رود.۲ - بخیل،خسیس.

۱. آن که لقمه هایی را که مهمان به دهان می گذارد بشمارد.
۲. [مجاز] بخیل، خسیس: لقمه مستان ز دست لقمه شمار / کز چنان لقمه داشت لقمان عار (اوحدی: ۵۳۶ ).

( صفت ) ۱- کسی که بی دعوت بمهمانی اغنیا رود. ۲- آنکه لقم. مهمان شمارد بخیل ممسک: لقمه مستان ز دست لقمه شمار کز چنین لقمه داشت لقمان عار. ( اوحدی لغ. )

کسی که بی دعوت به مهمانی رود.
بخیل، خسیس.

💡 لقمه مستان ز دست لقمه شمار کز چنان لقمه داشت لقمان عار

💡 میان سگ و گربه شبی نزاع افتاد به گربه گفت سگ ای کاسه لیس لقمه شمار

💡 به گِرد خوان فلک دست آرزو کم یاز که گرده ییست بر این خوان و اند لقمه شمار