لفظی

لفظی. [ ل َ ] ( ع ص نسبی ) منسوب به لفظ. مقابل معنوی. صاحب کشاف اصطلاحات الفنون آرد: لفظی، عبارت است از آنچه به لفظ یعنی به تلفظ وابستگی داشته باشد، چنانچه گویند: مؤنث لفظی، عامل لفظی، تعریف لفظی و تأکید لفظی و غیر آن. و نزاع لفظی بر دو معنی اطلاق شود و بیان هر دو معنی ضمن بیان معنی لفظ جسم در ذکر اصطلاح متکلمان در سابق گذشت - انتهی:
اشتباهی هست لفظی در میان
لیک خود کو آسمان کو ریسمان.مولوی. || زبانی.
- زیرلفظی؛ آنچه به عروس هنگام قبول زوجیت برای گفتن لفظ «بله » از سوی داماد هدیه شود.

مربوط به لفظ.

( صفت ) منسوب به لفظ آنچه بلفظ ( تلفظ ) وابسته باشد مقابل معنوی: مونث لفظی عامل لفظی تعریف لفظی تاکید لفظی: اشتباهی هست لفظی در میان لیک خود کو آسمان کوریسمان ? ( مثنوی نیک. ۳٠۹: ۶ )

💡 همان که هست ترا باروان افلاطون خطاب لفظی و باوی تکلم جانی

💡 به هر لفظی که گوید در دهانش ز سهم تیغ تو وای است و آه است

💡 هر آنکس کو زبان دارد همیشه آفرین خواند بر آن کو آفرین تو به یک لفظی کند املا

💡 همی رود بر هر لفظی از مدایح او هزار حجت و با هر یکی هزار زبان

💡 به آن دسته از آرایه‌های ادبی که از تناسب‌های آوایی و لفظی میان واژه‌ها پدید می‌آید می‌گویند.