لاف و گزاف

لاف و گزاف. [ ف ُ گ َ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) خودستائی و مبالغه در امری. لاف و لام.

(فُ گَ ) (اِمر. ) سخنان بیهوده، ادعای بی اصل.

( اسم ) ۱- خودستایی. ۲- دعوی باطل.

سخنان بیهوده، ادعای بی اصل.

💡 کوهیا طاقت نداری تا به بینی آنجمال در پس دیوار تا کی می‌زنی لاف و گزاف

💡 نوای لاف و گزافی که سنت شعر است زدم چنانکه دلم خون شد از پشیمانی

💡 چهل سال شنیده ام ز تو لاف و گزاف آخر دردست عقل خوارت کردم

💡 بخوردم سه زخم وی اندر مصاف ز من دور شد جمله لاف و گزاف

💡 بهر صفه اش، صوفی یی سینه صاف زبان، پاکش از لوث لاف و گزاف

💡 از بادۀ عشق هر که گردید خراب بر لاف و گزافش اعتباری نبود