قدر آی

💡 عمری‌ست که با کلفت دل می‌روم از خویش خود را چه‌قدر آینه با زنگ برآرد

💡 به قدر آینه حسن تو می نماید روی دریغ کآینه ما نهفته در زنگ است

💡 با حسن تو آسان نتوان‌گشت مقابل حیرت چقدر آینه را پشت و پناه است

💡 ذره‌ای نیست‌که خورشیدنمایی نکند گرد راهت چه قدر آینه اندوخته است

💡 از شب قدر آیتی تفسیر می‌کرد آفتاب قصه سودای گیسوی توام آمد به یاد