فرهنگ معین
(فَ وَ ) (اِ. ) نک فروهر.
(فَ وَ ) (اِ. ) نک فروهر.
( اسم ) ( دین زردشتی ) نیرویی است که اهورمزدا برای نگاهداری آفریدگان نیک ایزدی از آسمان فرو فرستاده و نیرویی است که سراسر آفریشن نیک از پرتو آن پایدار است. پیش از آن که اهورمزدا جهان خاکی را بیافریند فروهر هر یک از آفریدگان نیک این گیتی را در جهان مینوی زبرین بیافرید و هر یک را به نوبه خود برای نگهداری آن آفریده جهان خاکی فرو می فرستد و پس از مرگ آن آفریده. فروهر او دیگر باره بسوی آسمان گراید و به همان پاکی ازلی بماند اما هیچگاه کسی را که بوی تعلق داشت فراموش نمی کند و هر سال یکبار به دیدن وی می آید و آن هنگام جشن فروردین است یعنی روزهایی که برای فرود آمدن فروهرهای نیاکان و پاکان اختصاص دارد. در هر آیین زردشت همه ایزدان و فرشتگان و حتی اهورمزدا فروهری دارد.
فروورت ( به هلندی: Ferwerd ) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در فروردرادیل واقع شده است. فروورت ۱٬۷۸۷ نفر جمعیت دارد.
نک فروهر.
💡 یاگروی فصل دی را بر فراز تل خاک گیو فروردین به خواری موکشان میآورد
💡 ماه فروردین کاو هست شبی خرّم و خوش هیچ اسباب طرب نیست که اندر وی نیست
💡 چون فریدون علم افراشت ز نو فروردین اردیش ایرجسان گشت ولیعهد زمین
💡 ابر آذاری برآمد از کران کوهسار باد فروردین بجنبید از میان مرغزار
💡 باد نوروزی به بستان مشک و کافور آورد ابر فروردین نثار از در منثور آورد