فراویز

فراویز. [ ف َ] ( اِ ) سجاف جامه و غیر آن. ( برهان ). به حذف الف نیز آمده است. ( آنندراج ). وژنگ. لبه. حاشیه. سجاف. ( یادداشت مؤلف ). پروز. فرویز. ( حاشیه برهان چ معین ): جمعی آمدند از عراق و شیخ ما را فرجیی آوردند سخت خوب و صوفیانه به فراویز. ( اسرارالتوحید ).
این فراویزی و آن بازافکنی خواهد ز من
من ز جیب آسمان یک شانه دان آورده ام.خاقانی.

(فَ ) (اِ. ) فرویز، پروز، سجاف، سجاف لباس.

= پراویز

فرویز، پروز؛ سجاف، سجاف لباس.

💡 وز فراویز نظامی شد مسلم کان جناب تا چه حد بودست با آداب تحقیق آشنا

💡 بصوف آستر که زوالا بود گهی او فراویز کمخا بود

💡 ایقدک نیست فراویز خشیشی حد تو عرض خود میبری و زحمت ما میداری

💡 بر شرب فراویزکه راندند خوش افتاد چون دست من ودامن طاوس خرامی

💡 آستر والا فراویزش خشیشی دگمه در تیر گرزو چاک پس دارد بر و واقف شوید

💡 ای خضر راستین گوهر دریاست این از تو در این آستین همچو فراویز من