فرافکنی
فرافکنی به معنای نسبت دادن مشکلات و احساسات درونی به دیگران است. این پدیده به فرد کمک میکند تا از اضطرابی که ممکن است ناشی از پذیرش نقصها و کمبودهای خود باشد، دور بماند. افرادی که فرافکنی میکنند، معمولاً احساسات، نواقص یا آرزوهای غیرقابل قبول خود را در دیگران مشاهده میکنند. این رفتار با بزرگنمایی و اغراق در خصوص ویژگیهای منفی دیگران، به کاهش اضطراب فرد کمک میکند. به عنوان مثال، فروشندهای که خود را فردی مؤمن و مورد اعتماد در جامعه میداند، در حالی که در واقع طمعکار است و به مشتریانش آسیب میزند، بر این باور است که همه مشتریان قصد دارند او را فریب دهند.
متضادها
درونفکنی
فرهنگ معین
(فَ فِ کَ ) (اِمص. ) ۱ - خوی و خصلت هایی خود را ناآگاهانه به دیگران نسبت دادن. ۲ - تعارض ها و ستیزهای درونی خود را به دنیای خارج نسبت دادن.
ویکی واژه
خوی و خصلتهایی خود را ناآگاهانه به دیگران نسبت دادن.
تعارضها و ستیزهای درونی خود را به دنیای خارج نسبت دادن.
جمله سازی با فرافکنی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 احترام بیش از حد به عنصر مادینه به منزله تمثیل مذهبی، خطر از دست دادن جنبههای فردی را داشته، خطر فرافکنی را به وجود آورده یا مرد را قربانی تمایلات جنسی خود میکند یا ناگزیر به بند یک زن واقعی میکشاند.
💡 در روانشناسی، فرافکنی یکی از مکانیسمهای دفاعی است که در آن فرد ویژگیهای منفی خود را به دیگران نسبت میدهد تا از مواجهه با واقعیت فرار کند.
💡 اگر کسی مدام دیگران را متهم به خودخواهی میکند، ممکن است در حال انجام فرافکنی باشد و در واقع خودش دچار مشکل خودخواهی در رفتارهای روزمره باشد.
💡 شناخت پدیده فرافکنی در روابط اجتماعی به ما کمک میکند تا رفتار افراد را بهتر درک کرده و از بروز سوءتفاهمهای غیرضروری در معاشرتها جلوگیری کنیم.