فدیت

فدیت. [ ف ِدْ ی َ ] ( ع اِ ) از ماده فدیه یا فداء است، و آن بمعنی عوضی است که بوسیله آن آدمی از مکروهی که بسوی او رسیده، رهایی می یابد. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). بدل. ( ترجمان علامه جرجانی ترتیب عادل بن علی ). سربها. ( یادداشت بخط مؤلف ). آنچه در عوض مفدی از مال عطا شود. ( اقرب الموارد ): تضرع ها کرد و ملتزم جزیت و فدیت شد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 293 ). ج، فِدی ̍، فِدَیات. ( اقرب الموارد ). رجوع به فدیة شود.
فدیة. [ ف ِدْ ی َ ] ( ع اِ ) سربها. ( منتهی الارب ). آنچه از مال بجای مفدی داده شود. ( از اقرب الموارد ). ج، فِدی ̍، فِدَیات، مانند سدره و سدرات. ( اقرب الموارد ). فِدْیَت. رجوع به فدیت شود. || در تداول علوم فدیه و فداء بدلی یا عوضی است که مکلف بدان از مکروهی که به وی متوجه است رهایی یابد. ( از تعریفات جرجانی ). مبلغی است که ازبرای غلامان یا اسرا داده میشود. ( قاموس کتاب مقدس ).
- فدیةالفطر؛ نیم صاع است از گندم و یک صاع از حبوب دیگر. ( منتهی الارب ). آنچه در روز عید فطر برطبق اصول مذهبی بپردازند: خذ علی هدیتک و فدیتک؛ یعنی بگیر طوری را که بر آن بودی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).

(فِ یَ ) [ ع. فدیة ] نک فداء.

( اسم ) ۱ - آنچه از مال برای رهایی خود یا دیگری دهند بدل یا عوضی است که مکلف بدان از مکروهی که بوی متوجه است رهایی یابد سربها جمع: فدی فدیات.
از ماده فدیه یا فدائ است و آن به معنی عوضی است که به وسیله آن آدمی از مکروهی که به سوی او رسیده رهایی می یابد.

فدیة نک فداء.

💡 فدیت رجالا فی الغیوب نزول و اسرارهم فیما هناک تجول‌

💡 فدیت بنفسی بل فدیت بمهجتی و قلبی ایاماً عرفتک فیها

💡 فدیت سیدنا انه یری و یجود الی البقاء یبلغ من الفناء یذود

💡 و روی انه قال «من اعتق نفسا مسلمة کانت فدیته من جهنم»

💡 فدیتک یا دینی و دنیا و ملّتی و فی مذهب الاخلاص لست معاتبا

💡 یا رشا فدیته من زمن رایته لست تقول اننی ارحم من سبیته