رهانده

رهانده. [ رَ دَ / دِ ] ( ن مف ) رهانیده. نجات داده شده. خلاص کرده. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به رهانیده و رهاندن شود.

(رَ دِ ) (ص مف. ) نجات داده شده، خلاص کرده.

رهانیده، رهاشده، نجات داده شده.

( اسم ) نجات داده شده خلاص کرده.

نجات داده شده، خلاص کرده.

💡 ای تو بر آدم دمیده روح را ای تو از طوفان رهانده نوح را

💡 از بینش بلند، به پستی رهانده ایم صائب ز سیل حادثه دیوار خویش را

💡 صد مرغ دل درافکنی ار در شکنج زلف ما راگمان مکن که زدامت رهانده ای

💡 تو بودی از جهان با من بمانده مرا از داغ تنهایی رهانده

💡 رهانده است دل خلق را ز ظلمت کفر فروغ شمع هدا لااله الا الله

💡 برهانده مرا عشق هم از دین و هم از کفر آسوده ز آیین مسلمان و یهودم