فامی

فامی. [ می ی ] ( ص نسبی ) منسوب به فامه. رجوع به فامة شود. || منسوب به احمد فامی نیشابوری. ( سمعانی ). || میوه فروش. ( تاریخ بیهقی ). رجوع به فامة شود. || شیرفروش. ( منتهی الارب ). ظاهراً درست به نظر نمیآید.

منسوب به فامه. منسوب به احمد فامی نیشابوری.

💡 ز نعمتهای الوان محبت، لذتی دارم کباب من نمک سود است، از اشک جگر فامی

💡 لوث تقصیر چو از آب کرم شسته شود دلق درویش برآید ز سیه‌فامی‌ها

💡 گر لاله بشد، سیاه کامی کم گیر ور نیست بنفشه، تیره فامی کم گیر

💡 دیگر فامیل‌های وابسته از نسل آرکتوروس بلک می‌باشند.

💡 در پیش خودش بدارد و بنوازد وز دیده برون رود وفامی بازد

💡 بسان ره اهرمن، پیچ پیچی بکردار نطعی، ز خون سرخ فامی