فارغبال

💡 رشک نام او زبانم را ز غیرت لال کرد عشقم از گفت و شنود خلق فارغبال کرد

💡 به ذوق آنکه لب از خنده گشت شیرین‌کام به شکر آنکه دل از ناله گشت فارغبال

💡 از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشت از غم عالم مرا هم عشق فارغبال داشت

💡 از کشاکش نشود رشته جان فارغبال تا نپیچیم بر آن قامت موزون خود را

💡 پیش ازین از تنگ صنعت عشق فارغبال بود کوهکن در عاشقی این آب را در شیر کرد!

💡 نیست ممکن نکند رحم به دردی که مراست دل بیدرد تو هر چند که فارغبال است

💡 او پس از تمام شدن تمام امتحانات سخت پایان ترم، با احساس آرامش و ذهنی فارغبال، به سفر تفریحی خود در کنار دریا رفت.

💡 با انجام تمام کارهای عقب مانده و تنظیم برنامه‌های آینده، او توانست با خیالی آسوده و ذهنی فارغبال، شب‌های آرام و بی‌دغدغه‌ای را سپری کند.

💡 مرد پیر با نگاهی فارغبال به غروب خورشید در افق دریا، به خاطرات گذشته زندگی خود و موفقیت‌های کوچکی که به دست آورده بود، فکر می‌کرد.