طویله

طویله. [ طَ ل َ/ ل ِ ] ( از ع، ص ) تأنیث طویل. زن درازبالا. ( منتهی الارب ): قصیره ای از طویله؛ مختصری از مطول. خرمائی ازخرمابنی. || ( اِ ) رشته.

(طَ لِ ) [ ع. طویلة ] ۱ - (ص. ) مؤنث طویل، زن دراز بالا. ۲ - (اِ. ) ریسمانی که با آن پای ستور را ببندند. ۳ - در فارسی به معنی اصطبل.

۱. جای نگهداری چهارپایان.
۲. [قدیمی] ریسمانی که پای چهارپایان را به آن می بستند.
۳. [قدیمی] رشتۀ گردن بند.

۱ - مونث طویل: زن دراز بالا. ۲ - رشته سمط. ۳ - رشته گردن بند: طویله لولو. ۴ - رسنی که پای چارپایان را بدان بندند. ۵ - اصطبل آخور. ۶ - قطار: طویله خر ( قطار خران ).
ده کوچکی است از دهستان بهمئی ها گرمسیر بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان.

[ویکی فقه] طویله به معنای محل نگهداری دام می باشد.
از احکام مرتبط با آن در بابهای صلات، خمس، ودیعه، احیاء موات و حدود سخن گفته اند.
← در صلات
۱. ↑ کشف الرموز، ج۱، ص۱۴۴. 
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۵، برگرفته از مقاله «طویله». 

💡 اگرنه رابط ایجاد او شدی بودی ازل خزینه کاف و ابد طویله نون

💡 نه دل است این که صد خرابه ده است نه سراست این که یک طویله خر است

💡 دریغ آن گشتن از پشت طویله دریغ آن کردن از مستیش پیله

💡 «یک بار دیگر تمدن عظیم ایرانیان به وسیلهٔ مهاجمین نابود شد؛ این بار به وسیله قبایل مغولان و تاتارها (۱۲۲۰ میلادی)؛ آن‌ها مساجد را تبدیل به طویله اسبان‌شان کردند، کتابخانه‌ها را سوزاندند و از نسخه‌های گرانبها به عنوان سوخت استفاده کردند.»