طناز

طناز. [ طَن ْ نا ] ( ع ص ) بسیار فسوس کننده. ( منتهی الارب ). فسوس دارنده. ( دهار ). افسونگر. ( مهذب الاسماء ). که سخریه کند. که دست اندازد. ( صحاح الفرس ). بسیارسخن به رموز گوینده. ( غیاث ) ( آنندراج )

(طَ نّ ) [ ع. ] (ص. ) ۱ - شوخ، کرشمه. ۲ - به ناز خرامنده. ۳ - مسخره کننده.

۱. زیبا و پرعشوه.
۲. (اسم، صفت ) [قدیمی] مسخره کننده، طنزگو.

فسوس کننده، مسخره کننده، شوخ و پرناز
۱ - شوخ پرناز. ۲ - به ناز خرامنده کش خرام. ۳ - فسوس کننده مسخر کننده.

اسم: طناز (دختر) (عربی) (تلفظ: tannāz) (فارسی: طَناز) (انگلیسی: tannaz)
معنی: بسیار زیبا، دلنشین و فریبنده، ویژگی زن یا دختری که ظاهری زیبا و حرکات و رفتاری دلنشین و همراه با ناز و عشوه دارد، ( در قدیم ) آن که به کنایه و از روی طنز و ریشخند سخن می گوید، طنز گو و ایرادگیر

شوخ، کرشمه.
به ناز خرامنده، عشوه‌گر
مسخره کننده.

💡 از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید از سیمبران چون تو، طناز بیرون ناید

💡 گریبان چاک در گلشن چو آن طناز می آید ز شاخ گل تذرو رنگ در پرواز می آید

💡 زهر چشمش نوش کردن، کار هر بیظرف نیست میکش ای دل ناز آن طناز و، بر خود ناز کن