طلا

طلا. [ طَ ] ( ع اِ ) آب دهان که از جهت بیماری و جز آن بسته باشد. طُلْوان. طُلُوان. ( منتهی الارب ). || به قطران اندوده. ( منتخب اللغات ) ( منتهی الارب ). || بچه آهو. ( مهذب الاسماء ). بچه آهو وقت زائیدن. ( منتهی الارب ). آهوی یکساله. ( دهار ). آهوبچه. ( منتخب اللغات ). || بچه گاو و گوسفند. ( منتهی الارب ) ( منتخب اللغات ). || بچه هر حیوان که زنگله دارد. ( مهذب الاسماء ). هر ستور که سم او شکافته باشد. ( منتخب اللغات ). گوساله. || ریزه و خرد از هر چیزی. ( منتهی الارب ). ج، اَطْلاء، طِلاء، طُلْیان، طِلْیان. || شخص. رجوع به طلی شود.
طلا. [ طِ / طَ ] ( از ع، اِ ) زر ( در اصطلاح فارسی ). زر سرخ. بکسر اول معروف است که به عربی ذهب خوانند. ( برهان ). زر خالص و صاحب فرهنگ رشیدی نوشته که غالباً لفظ طلا معرب تله است که لفظ هندی است و بکسر فوقانی و تشدید لام بمعنی زر و بمعنی ملمع کردن و ملمع نیز آمده است و در سراج نوشته که طلا بمعنی زر سرخ در اصل به تای قرشت بود بسبب اختلاط عجم و عرب به طای مطبقه نوشته اند حتی که مطلا بمعنی زراندود استعمال کنند. ( غیاث ) ( آنندراج ). رجوع به زر طلا شود:
زمین را برنگ طلا رنگ داد [ مهر ]
جهان را ز نو فر واورنگ داد.فردوسی.وجود مردم دانا بسان زرّ طلاست
که هر کجا که رَوَد قدر و قیمتش دانند.سعدی.از پی دیدن نهی گر به دم تیغ دست
زخم فشاند چو مهر در عوض خون طلا.حسین ثنائی.- طلای جعفری. رجوع به زر جعفری شود.
- طلای دست افشار. رجوع به زر دست افشار شود.
- طلای سفید؛ پلاتین. نوعی اززر که سفیدرنگ و گرانبهاتر از طلای زرد است.
- امثال:
طلا که پاک است چه محنتش ( یا حاجتش، یا منتش ) به خاک است.
طلا. [ طَ ] ( اِخ ) کوهکی است ( چنین یافتم در شعر هذلیین و در شعر دیگران به ظاءمعجمه و آنجا واقعه ای بوده است ). ( معجم البلدان ).
طلا. [ طَ ] ( اِخ ) قلعتی است به آذربایجان ( این لفظ عجمی و اصل آن تلاست، چه در کلام عجم طاء و ظاء و ضاد و ثاء و حاء و صاد خالصه و جیم خالصه نیست ). ( معجم البلدان ).

(طَ ) [ ع. ] (اِ. ) ۱ - زر، فلزیست زرد رنگ گران بها و کمیاب که بسیار شکل پذیر، چکش خوار و قابل تورق و مفتول شدن می باشد. در مجاورت آب و هوا نیز زنگ نمی زند. ۲ - مجازاً گران بها، نایاب.

فلزی زردرنگ، چکش خوار، و گران بها که در ضرب سکه و ساختن جواهر به کار می رود، زر.
* طلای سفید: (شیمی ) = پلاتین
= طلی
* طلا کردن: (مصدر لازم، مصدر متعدی ) [قدیمی] مالیدن داروی مایع بر عضوی.

زر، یکی ازفلزات کمیاب وگرانبهابرنگ زرد
۱ - هر چه آن را در مالند بر چیزی اندود. ۲ - دوایی رقیق که بر عضو مالند. ۳ - قطران. ۴ - زر ذهب جمع: طلاجات ( غلط ). یا زر طلا ( طلی ) ۱ - زراندای مذهب مطلا کننده. ۲ - زر خالص که برای اندود کردن و طلا کردن مس و چیزهای دیگر به کار رود. ۵ - نوعی شراب غلیظ که به سیاهی زند می پخته. یا طلای دو بتی. اشرافیی که هر دو روی آن صورت داشته باشد. یا طلای سفید. فلزیست سفید رنگ شبیه به نقره و سنگین ترین فلزیست که در صنعت به کار می رود. وزن مخصوص آن ۲۱ / ۶۴ و درجه گداز آن ۱۷۵۵ درجه سانتی -گراد است. خواص چکشخواری تورق و مفتول شدن را بوجه اعلی داراست پلاتین. یا طلای سیاه. نفت.
زر زر سرخ بکسر اول معروف است که بعربی ذهب خوانند.

اسم: طلا (دختر) (عربی) (تلفظ: talā) (فارسی: طَلا) (انگلیسی: tala)
معنی: فلزی زرد رنگ و نسبتاً نرم، زر، فلزی زرد رنگ و قیمتی، ( در گفتگو ) ( به مجاز ) هر شیئی یا هر شخص بسیار ارزشمند، ( به مجاز ) آب طلا

💡 یا کیست سیه‌نام در انظار ملل از حب طلا؟

💡 نه آواز پاس است در شب بسی نه بر راه ما بر طلایه کسی