صحابت

(صَ بَ ) [ ع. صحابة ] ۱ - (مص ل. ) یار شدن. ۲ - (اِمص. ) یاری.

۱. یار و همدم شدن.
۲. همراهی و همدمی، معاشرت.

یاروهمدم شدن، همراهی و همدمی، معاشرت
( صفت اسم ) جمع صاحب ۱ - همنشینان مصاحبان دوستان یاران. ۲ - یاران پیغمبر ص کسانی که درک محضر پیغمبر ص کردند.

صحابة
یار شدن.
یا

💡 رخت هستی بستی و از مکه بیرون آمدی جاهلان کردند تا بر آل و اصحابت خلاف

💡 نشان عشق و محبت به آل و اصحابت به خط کاتب صنع است در دلم رقمی

💡 گر جمله ببخشایی فضلست بر اصحابت ور جمله بسوزانی حکمست بر املاکت