شکیش

شکیش. [ ش َ ] ( اِ ) جوالی باشد که از دوخ سازند و آن گیاهی است که از آن حصیر بافند. ( از برهان ) ( آنندراج ). جوالی که از دوخ کنند. ( لغت فرس اسدی ) ( فرهنگ اوبهی ):
دوگوشش بود مانند دو نعلین
دهانش چون شکیشی پر ز سرگین.منجیک.

(شَ ) (اِ. ) جوالی که از بوریا سازند.

۱. جوال، تاچه، بارجامه.
۲. جوالی که از بوریا تهیه می شود.

جوالی که از بوریا سازند.

💡 ترا این پرده اینجا شد مسلّم که بستی بیشکیش در دید آدم

💡 بسا گزند که تریاق در بغل دارد زبان سنگ تری خشکیش بود مرهم

💡 بر زبر چار سم کرده سبک خشکیش از ره او گاه گاه نیم بلالی عیان