شهر بابل

💡 نام کهن و اصلی مازندران تبرستان است که در واقع تپورستان بوده و علت نامگذاری آن وجود قوم؛ البی که در آن وجود دارد به نام قوم تپور می‌باشد که از شهر بابل تا شهر گرگان امتداد دارد. از اقوام دیگر مازندران قوم آمارد است که مرکز آن آمل و از آمل تا تنکابن و قوم کادوس از تنکابن تا رامسر هستند.

💡 ژاک دو مورگان در بازدید خود از شهر بابل، «آستانه» را تنها بنای تاریخی شهر می‌نامد و پیشینهٔ آن را به حدود هزار سال پیش‌تر نسبت می‌دهد. وی همچنین از جالب بودن بنا و وجود آرام‌گاه ابوالقاسم پسر موسی کاظم در این بنا سخن می‌گوید. مورگان می‌نویسد که مازندرانی‌ها به این بنا «کلاغ‌مسجد» می‌گویند. وی دربارهٔ این بنا افسانه‌ای کهن می‌آورد:

💡 مقبره درویش فخرالدین مربوط به سدهٔ ۹ ه.ق است و در شهر بابل، منطقه موزیرج واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۶۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 اداره برق بابلسر مربوط به دوره پهلوی اول است و در بابلسر، جنب شورای شهر بابلسر واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 ابوالفضل مهدی پور مرداد ۱۳۸۳ در شهرستان بابل به دنیا آمد.او نیز در پیشه سنگ کاری فعالیت داشته، و به همراه پدر و مادر خود در شهر بابل روستایی بنام روشن‌آباد زندگی می‌کرد.

💡 شهر بابل یکی از بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین مراکز تمدن در جهان باستان بوده که با باغ‌های معلق و معماری خیره‌کننده خود شهرت جهانی داشت.

💡 تاریخ‌نگاران درباره عظمت شهر بابل و نقش آن در شکل‌گیری فرهنگ‌های منطقه بین‌النهرین نوشته‌های بسیار ارزشمندی را برای نسل‌های آینده به یادگار گذاشته‌اند.

💡 کاوش‌های باستان‌شناسی در نزدیکی محل قرارگیری شهر بابل، اطلاعات بسیار مهمی درباره سبک زندگی و ساختارهای اجتماعی مردم آن دوران باستانی فراهم کرده است.