شعاعی
شعاعی به معنای مرتبط با شعاع است، یعنی فاصله خط مستقیم از مرکز یک دایره یا کره تا محیط آن. این واژه در علوم مختلف مانند ریاضیات، فیزیک و مهندسی برای توصیف اندازه‌گیری‌ها یا جهت‌ها استفاده می‌شود.
در ریاضیات و هندسه، شعاعی معمولاً به طول خطی اشاره دارد که مرکز دایره یا کره را به محیط آن متصل می‌کند. در فیزیک و مهندسی، این اصطلاح برای جهت حرکت، نیروی شعاعی یا جریان‌هایی که از مرکز به سمت بیرون یا بالعکس حرکت می‌کنند به کار می‌رود.
درک این مفهوم برای تحلیل ساختارها، محاسبه مساحت و حجم و بررسی نیروها ضروری است. همچنین، ویژگی‌های شعاعی در طراحی مکانیکی، شیمی و حتی توزیع نور و انرژی نقش حیاتی دارند و پایه‌ای برای بسیاری از محاسبات و طراحی‌ها محسوب می‌شوند.
لغت نامه دهخدا
شعاعی. [ ش ُ ] ( ص نسبی ) شُعاعی. منسوب به شعاع. ( از ناظم الاطباء ). رجوع به شعاع و شعاعیة شود.
جمله سازی با شعاعی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 خطوط شعاعی از آن بارگاه کشد میل در دیده مهر و ماه
💡 خورشید گر نه کور شد از شرم رای تو دارد چرا ز خط شعاعی به کف عصا
💡 چون تو بابی آن مدینهٔ علم را چون شعاعی آفتاب حلم را
💡 مهندس معمار برای طراحی این ساختمان مدرن، از یک الگوی شعاعی استفاده کرد تا نور خورشید در تمام اتاق‌ها به طور یکنواخت پخش شود.
💡 در این آزمایش فیزیک، ذرات با یک حرکت شعاعی از مرکز هسته به سمت بیرون حرکت می‌کنند تا نیروهای گریز از مرکز را بررسی کنند.
💡 ساختار این شهر به صورت شعاعی طراحی شده است که باعث می‌شود تمامی خیابان‌ها در نهایت به میدان اصلی و مرکز شهر منتهی شوند.
