شب پیما
مترادفها
شبگرد، شبگردان
متضادها
روزپیما
فرهنگ معین
( ~. پَ یا پِ ) (ص فا. ) ۱ - شب بیدار. ۲ - عاشق مهجور و بی قرار.
فرهنگ عمید
۱. کسی که در شب راه می رود.
۲. آن که شب را در بی خوابی و بی قراری می گذراند، شب زنده دار.
ویکی واژه
شب بیدار.
عاشق مهجور و بی قرار.
جمله سازی با شب پیما
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ماه شب پیمای گردون سرعت گیتی نورد کرده نور از پرتو خورشید الطاف تو وام
💡 چون تو آگه نیستی از چشم شب پیمای من حال بیداری شبهای من از پروین بپرس
💡 نتوانتم نظر از زلف تو بر بست که هست چشم بیمار مرا عادت شب پیمایی
💡 شوقم می گلگون به سبو می زند امشب پیمانه ز ساقی طلبیدن نشناسد
💡 ما به فریاد آمدیم از ناله شبهای خویش پرسشی میکنز رنجوران شب پیمای خویش
💡 از لطف و قهرش امشب پیمانهٔ دل من نیمی پر از شراب است پرخون ناب نیمی
💡 شاعر در اشعار خود از توصیف شب پیماهایی سخن گفته که در سکوت شب و زیر نور ماه به جستجوی حقیقت میپردازند.
💡 آن مسافر شب پیما با نهایت خستگی اما با قلبی امیدوار، در میان تاریکی مطلق جاده، به دنبال خانهای برای استراحت بود.
💡 در داستانهای قدیمی، شخصیتهای شب پیما همواره با چالشهای دشوار و موجودات مرموز در دل شبهای تاریک و مه آلود روبرو میشدند.