شاکه

نام شاعر کردزبان دوره ی نادری است که بیشتر مردم نام او را با خان "مه سویر" می شناسند.
شاکه فردی نمک فروش و ساکن بولی در استان ایلام بوده که طی سفری به محل حکمرانی خان کلهر « خان مه سویر » با او آشنا شده و پس از آن است که سرایش مشترک اشعارشان آغاز می شود.

💡 غم انتظار سایل به مزاج فصل بار است لب احتیاج مگشاکه‌کریم در ندارد

💡 جز تیغ توکز تن چکدش خون بداندیش حاشاکه ز الماس چکد لعل مذابی

💡 بسیار دیده باشی خاشاک بر لب بحر از بحر شعر ما هم خاشاکهاست اینها

💡 گر نبینی سیر آب از چاکها چیست بر وی نو به نو خاشاکها

💡 حاشاکه مرا طعن‌کسان بر سقط آرد چون خامه قط تازه خورد حسن خط آرد

💡 حاشاکه وحی صادق دانم حدیث تو نه خود تو جبرئیلی و نه من پیمبرا