شاهنشا
این کلمه کوتاه شده‌ی شاهنشاه است و به معنای «شاه بزرگ» یا «برترین شاه» است، یعنی پادشاهی که قدرت و فرمانروایی‌اش بر سایر پادشاهان و قلمروهایشان برتری دارد. این لقب به حکومتی عالی و سلطنتی اشاره دارد که قدرت و اختیارش بر همه فرمانروایان دیگر برتری دارد و مقامش بالاتر از سایر پادشاهان است. در ایران باستان، شاهنشاه نماد اقتدار و یکپارچگی کشور بود و همه سرزمین‌های تحت سلطه‌اش موظف به اطاعت از او بودند. این عنوان در دوره‌های مختلف تاریخی مانند هخامنشیان، ساسانیان و حتی در دوران مدرن برای نشان دادن مقام پادشاهی مورد استفاده قرار می‌گرفت. همچنین، شاهنشا نشان‌دهنده قدرت نظامی، سیاسی و فرهنگی حکومت است و گاهی در متون ادبی و تاریخی برای تمجید از بزرگی و عظمت پادشاه به کار می‌رود. در معنای استعاری، این کلمه می‌تواند نماد اقتدار، نظم و تسلط مطلق باشد. خلاصه اینکه، «شاهنشا» صفت و لقب شاهی است که مقامش فراتر از همه پادشاهان دیگر قرار دارد و اقتدارش جهانی یا گسترده است.
مترادف‌ها
شاه، پادشاه، فرمانروا، شهریار
متضادها
رعیت
لغت نامه دهخدا
شاهنشا. [ هََ ] ( اِ مرکب ) مخفف شاهنشاه و شاهان شاه. رجوع به شاهنشاه شود.
ویکی واژه
شا٬ پادشا صورت‌های دیگر این منصب هستند و تفاوتی که شاهنشا با واژه‌های همسان دارد به معنی شاه شاهان است. شاه‌شاهان لقب برخی شاهان ایرانی بوده و در واقع هر شاهی را شاهنشاه نمی‌گفتند. جالب است بدانید که داریوش‌بزرگ در کتیبه گنجنامه همدان خویش را شاهنشاه می‌نامد چون حداقل ۳۰ شاه کوچک و بزرگ تحت فرمان وی بودند.
جمله سازی با شاهنشا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 لطف شاهنشاه جان بی‌وطن چون اثر کردست اندر کل تن
💡 به آیین غلامان راه برداشت پی شبدیز شاهنشاه برداشت
💡 حبّذا شهباز شاهنشاه چون پروا کند چرخ دیگر از همایون پر خود برپا کند
💡 چو شاهنشاه بشنید این سخن زو سخنهای به هم آورده نیکو
💡 چون خطت طغرای شاهنشاه یافت از فنا خط گردد عالم بر کشید
💡 در دوران باستان، لقب شاهنشا به پادشاهانی اطلاق می‌شد که بر قلمروهای بسیار وسیع و اقوام مختلف با شکوه و عظمت حکومت می‌کردند و قدرت مطلق داشتند.
💡 تاریخ ایران روایتگر دوران‌های مختلفی است که در آن شاهنشا با سیاست‌ها و تصمیمات خود، مسیر حرکت کشور و تمدن را برای نسل‌ها تغییر داده است.
💡 مراسم تاج‌گذاری یک شاهنشا، همواره با شکوه و جلال بی‌نظیری همراه بود که نشان‌دهنده اقتدار حکومت و پیوند عمیق میان پادشاه و مردم کشور بود.
