سنگواره

سنگواره. [ س َ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) بقایای متحجر شده موجودات زنده اعصار قدیمه. این بقایا علم به احوال موجودات گذشته را بمقیاس بسیارزیادی برای ما روشن میکنند و نیز در تشخیص نسبی طبقات زمین مؤثرند. فسیل.

(سَ رَ یا رِ ) (اِمر. ) فسیل، بقایای موجودات زندة گذشته های دور که به صورت سنگ درآمده باشد.

آثار و بقایای موجودات زندۀ قدیمی (حیوانی یا نباتی ) مانند استخوان و دندان و صدف و امثال آن ها که از زمان های قدیم در داخل طبقات زمین باقی مانده و به صورت سنگ درآمده است و از مطالعۀ آن ها می توان تا حدی به احوال جانداران قدیم و همچنین عمر طبقات زمین پی برد، فسیل.

بقایای متحجر شده موجودات زنده اعصار قدیمه. این بقایا علم به احوال موجودات گذشته را به مقیاس بسیار زیادی برای ما روشن میکنند و نیز در تشخیص سن طبقات زمین موثرند فسیل.

سَنْگْواره (fossil)
سنگواره اولیه خفاش متعلق به 52 میلیون سال پیش
(یا: فسیل) اثر، نقش، یا بقایای واقعی جانور یا گیاهی محفوظ مانده در سنگ. سنگواره ها در دوره های تشکیل سنگ، بر اثرِ انباشت تدریجی رسوب روی بستر دریا یا دریاچه و طی میلیون ها سال به وجود آمده اند. سنگواره ممکن است جای پا، اثرِ فرورفته، یا نقشِ برجسته باشد. سنگواره های معدودی دست نخورده مانده اند، از آن جمله است ماموت های فسیل شده در یخ های سیبریایی یا حشرات به دام افتاده در صمغ درختان. علم بررسی و مطالعۀ سنگواره ها دیرین شناسی است. دیرین شناسان با بررسی بقایای سنگواره های هر ناحیه اطلاعات فراوانی دربارۀ تاریخچۀ زمین شناختی آن ناحیه استنتاج می کنند. تاکنون حدود ۲۵۰هزار گونه سنگواره کشف شده است. به نظر می رسد این رقم کمتر از یک به ۲۰هزار گونه ای باشد که در جهان وجود داشته اند. خُردسنگواره ها به اندازه ای کوچک اند که فقط با میکروسکوپ دیده می شوند و عبارت اند از فسیل دانه های گَردۀ گل، پاره های استخوان، باکتری ها، و بقایای جانداران و گیاهان دریایی ذرّه بینی، مانند روزن داران و دیاتومهها.

فسیل، بقایای موجودات زندة گذشته‌های دور که به صورت سنگ درآمده باشد.

💡 اقتصاد سبز، انرژی سبز که پایهٔ آن انرژی تجدیدپذیر است را هم دربر می‌گیرد و تلاش می‌کند تا جایگزین سوخت سنگواره‌ای شود و به نگهداری انرژی برای هنگامهٔ ضرورت و ناچاری بپردازد.

💡 در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۱ یک سنگواره جمجمه با پیشینهٔ ۷ میلیون سال زیر شاخه ساحل‌مردم چادی با نام مستعار تومای به معنای امید به زندگی در چاد در قاره آفریقا شناسایی شد. این سنگواره ممکن است قدیمی‌ترین سنگواره یافته شده از انسان‌تباران باشد.

💡 هدرلیچکا بر خلاف بسیاری از پژوهشگران آن زمان که مبدا انسان را آسیای میانه می‌دانستند بر این باور بود که نخستین گهوارهٔ انسان‌ها اروپا بوده‌اس، چرا که کهن‌ترین سنگواره‌های انسانی در این قاره یافت شده‌اند. امروزه هردوی این نگره‌ها فراموش شده‌می‌باشد و نظریه‌های تازه انسان را برآمده از آفریقا می‌دانند.