سنگ پشت

لغت نامه دهخدا

سنگ پشت. [ س َ پ ُ ] ( اِ مرکب ) جانوری است از دسته خزندگان که آنرا کشف و باخه نیز گویند و به هندی کچهوا نامند. ( غیاث ). کشف. ( فرهنگ رشیدی ). جانوری است معروف که او را لاک پشت و کاسه پشت نیز گویند. ( برهان ). خشک پشت. سلحفاة. ابوالمتجمل. باخه. ظُهرة. حَنفاء. حمسة. انقدان. ( یادداشت مؤلف ):
چو گل کی دهد بار خار درشت
گهر چون صدف کی دهد سنگ پشت.اسدی.در آبگیری دو بط و سنگ پشتی ساکن بودند. ( کلیله و دمنه ). || نوعی از ماهی درم دار. ( برهان ).

فرهنگ فارسی

لاک پشت
جانوری است از دسته خزندگان که آنرا کشف و باخه نیز گویند و بهندی کچهوا نامند.
لاک پشت
سنگ پشت که لاک پشت است

ویکی واژه

لاک پشت.

جمله سازی با سنگ پشت

💡 رهی بر این چنین کوه درشتی به هم پیچیده مار و سنگ پشتی

💡 آواز گیره دار شتر چون بلند شد در حال سنگ پشت بیامد تپان تپان

💡 یکی دست و پا غنچه کرده چو مشت به زیر سپر خفته چون سنگ پشت

💡 هان و هان غافل مشو زین سنگ پشت کو هزاران چون تورا این سنگ کشت

💡 بدید گرز گران سنگ ماه بر کتفش چو سنگ پشت سر اندر کتف کشد هر ماه

محتمل یعنی چه؟
محتمل یعنی چه؟
دودول یعنی چه؟
دودول یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز