سلی

سلی. [ س َ لا ] ( ع اِ ) پوستی که بر روی بچه درکشیده زاید و آنرا بفارسی یارک خوانند. ج، اَسلاء. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( صراح اللغة ). رجوع به تشریح میرزا علی ص 954 شود.

( صفت ) منسوب به سل مزاج سلی.
پوستی که بر روی بچه در کشیده زاید و آنرا بفارسی یارک خوانند. جمع اسلائ.

سلی (آستارا). سلی یک روستا در ایران است که در دهستان چلوند شهرستان آستارا واقع شده است. سلی ۳۰ نفر جمعیت دارد.

💡 عالمی چون سیر چشمی نیست در ملک وجود هست هر موری درین وادی سلیمان دگر

💡 ز خواب عافیت بیگانه باشد چشم زخم من سرتسلیم‌ تا ننهد به بالین ‌پر تیرش

💡 اختیاری نیست کار عشق آن بدخو سلیم راه دل را چشم او خواهی نخواهی می‌زند

💡 تنگ میدان تر بود از حلقه انگشتری ملک امکان پیش چشم آن سلیمان زمان

💡 آصف ار آن ملک را ضبط آنچنان کردی به رای گم کجا کردی سلیمان مدتی انگشتری

💡 سیم بی قلب بیندوز که در درگه دوست نپذیرند ز کس هیچ بجز قلب سلیم