سزاواری

سزاواری به معنای شایستگی، لیاقت و استحقاق داشتن برای چیزی است. وقتی گفته می‌شود کسی سزاوار چیزی است، منظور این است که آن فرد به دلیل ویژگی‌ها، رفتارها، اخلاق یا شرایط خاصی که دارد، شایسته و لایق دریافت آن چیز بوده و آن را به حق دارد.

مفهوم سزاواری

سزاوار بودن یعنی داشتن ویژگی‌ها و شرایطی که باعث می‌شود فرد یا چیزی مستحق دریافت پاداش، احترام، جایزه، تقدیر، یا حتی مجازات باشد. به عبارت دیگر، سزاواری نشان‌دهنده تعادل میان رفتار، کردار و نتیجه‌ای است که فرد دریافت می‌کند. اگر کسی کار خوبی انجام دهد، سزاوار تحسین، تشویق یا پاداش است و اگر اشتباهی مرتکب شود، ممکن است سزاوار تذکر، تنبیه یا مجازات باشد.

مترادف‌ها

شایستگی، استحقاق، لیاقت

متضادها

بی‌سزاواری، بی‌لیاقتی

لغت نامه دهخدا

سزاواری. [ س ِ / س َ ] ( حامص مرکب ) شایستگی و لیاقت و قابلیت. ( ناظم الاطباء ). قابلیت. اهلیت. صلاحیت. لیاقت:
مگر با سزاواری و خرمی
کجا روم را زو نیاید کمی.فردوسی.این عروس خاطر بنده که صد گنج گهر
از سزاواری بر او پیرایه و زیور سزد.سوزنی.|| فضیلت و بزرگواری. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

شایستگی و لیاقت و قابلیت. قابلیت اهلیت. صلاحیت. لیاقت. یا فضیلت و بزرگواری.

ویکی واژه

merito

جمله سازی با سزاواری

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 اگر بفضل کسی ملک را سزاوار است تو ملک هفت جهان را چنان سزاواری

💡 کنم نگارش نعتت شها و می دانم که نیست در خور مدح توام سزاواری

💡 سر او سلامت که دارد ز رفعت سزاواری فر تاج کیانی

💡 سزاواری و لیاقت هر فرد در محیط کار، تعیین‌کننده اصلی میزان پیشرفت و رسیدن او به جایگاه‌های بالاتر در سلسله مراتب اداری است.

💡 تلاش‌های بی‌وقفه و مستمر آن دانشجو، سزاواری او را برای دریافت بورسیه تحصیلی در بهترین دانشگاه‌های جهان به خوبی اثبات کرد.

💡 عدالت در جامعه زمانی محقق می‌شود که سزاواری افراد برای کسب موقعیت‌های اجتماعی بر اساس توانایی‌های واقعی آن‌ها سنجیده شود.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران