سزاوار

سزاوار به معنای شایسته یا لیاقت‌دار به کار می‌رود و شایستگی یکی از ویژگی‌های کلیدی در زندگی هر فرد به شمار می‌آید. وقتی می‌گوییم کسی شایسته است، به این معناست که او لیاقت دارد تا به اهدافش دست یابد و در جامعه‌اش مورد احترام قرار گیرد. این صفت می‌تواند در جنبه‌های مختلف زندگی، از کار و تحصیل گرفته تا روابط شخصی، خود را نشان دهد. هر فردی در تلاش است تا شایستگی‌اش را به نمایش بگذارد و بر دیگران تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، فردی که در کارش سخت‌کوشی می‌کند و به نتایج مطلوبی می‌رسد، به طور طبیعی شایسته‌ی ارتقاء و تقدیر است. همچنین، در روابط خانوادگی و دوستی، احترام و محبت می‌تواند نشانه‌ای از شایستگی افراد باشد. در واقع، شایستگی نه تنها به موفقیت‌های فردی کمک می‌کند، بلکه به ایجاد یک جامعه سالم و پویا نیز یاری می‌رساند. زمانی که هر فرد تلاش کند تا شایسته باشد، در نهایت به زندگی رضایت‌بخش و معناداری دست خواهد یافت.

لغت نامه دهخدا

سزاوار. [ س ِ / س َ ] ( ص مرکب ) در لهجه مرکزی «سزاوار» از: سزا+ وار ( پسوند اتصاف ) پهلوی «سچاک وار» جزء دوم از «واریشن » ( رفتار کردن، سلوک ). شایسته. قابل. لایق جزا و مکافات. ( از حاشیه برهان قاطع چ معین ). شایسته و سزای نیکی. ( آنندراج ). جدیر. ( دهار ) ( ترجمان القرآن ). خلیق. ( دهار ). درخور. به حق. مستحق

فرهنگ معین

(س ) (ص مر. ) لایق، مناسب.

فرهنگ فارسی

شایسته، درخور، لایق، درخورجزاوپاداش، سزاور
( صفت ) لایق مناسب شایسته جدیر.

فرهنگ اسم ها

اسم: سزاوار (پسر) (فارسی) (تلفظ: se(a)zāvar) (فارسی: سزاوار) (انگلیسی: sezavar)
معنی: شایسته، لایق، دارای شایستگی

جملاتی از کلمه سزاوار

بلا بیش از شمردن دیده جانش سزاوار شمردن استخوانش
به بدی در همه جا نام برآرم که مباد خون من ریزی و گویند سزاوار نبود
کدیور یکایک سپاهی شدند دلیران سزاوار شاهی شدند
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم