سرپرست

سرپرست. [ س َ پ َ رَ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) مهماندار. ( آنندراج ). || خادم و خدمتکار. ( برهان ) ( غیاث ). || بیماردار و پرستار بیمار ومواظب مریض از دوا و غذا. ( انجمن آرا ):
بدستوری سرپرستان سه روز
مر او را بخوردن نیم دلفروز.فردوسی ( شاهنامه چ بروخیم ج 7 ص 1959 ).|| مراقب. مواظب.

( ~. پَ رَ ) (ص مر. ) عهده دار، مسئول.

۱. پرستار.
۲. نگهبان.
۳. بزرگ تر خانواده.
۴. کسی که در اداره یا بنگاهی به جای رئیس کار می کند.

پرستار، نگهبان، بزرگترخانواده، رئیس اداره
( صفت ) ۱ - آنکه عهده دار و مواظبت و نگهداری شخص شئ یا موسسه ای باشد رئیس. ۲ - کسی که از ظرف دولت دسته ای از ایلات و عشایر را اداره کند. ۳ - بزرگ مهتر سرور. ۴ - پرستار سروری.

[موسیقی] ← نوازندۀ سرپرست

عهده دار، مسئول.

💡 ویژه این دستگاه پر اسرار که بود سرپرست خلق دیار

💡 کنی سرپرستی از او صبح و شام مر او را به احسان کنی شادکام

💡 به خرسندی برآور سر که رستی بلایی محکم آمد سرپرستی