سرنی

یکی از مهم‌ترین معانی «سرنی» به ساز بادی «سرنا» بازمی‌گردد که مخفف «سورنای» است و از سازهای قدیمی و رایج در موسیقی محلی ایران به شمار می‌رود. این ساز معمولاً از چوب ساخته می‌شود و اغلب همراه با دهل نواخته می‌شود. «سرنی» یا «سرنا» در مناطق مختلف ایران اندازه‌ها و شکل‌های گوناگونی دارد، اما به طور کلی طول آن از نیم متر بیشتر نیست و صدایی نافذ و بلند تولید می‌کند.

در معنای دیگر، «سرنی» به قطعه‌ای گفته می‌شود که از موادی مانند پشم، بلور، سنگ، عاج یا یشم ساخته شده و بر سر نی قلیان نصب می‌شود. این قسمت هنگام کشیدن قلیان در دهان قرار می‌گیرد. این نوع «سرنی» نقش کاربردی و بهداشتی دارد و در گذشته از اهمیت زیادی برخوردار بوده و حتی در برخی منابع با نام هندی «مِهنال» نیز شناخته شده است.

لغت نامه دهخدا

سرنی. [ س َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) چیزی باشد که از پشم و یا بلور و غیره ساخته بر سر نی قلیان نصب کنند و آن را در دهن گرفته تمباکو کشند و به هندی مهنال گویند. ( از آنندراج ). میان کاواک از سنگ یا عاج و مانند آن که بر سر نی قلیان نصب کنند و هنگام کشیدن، آن قسمت را به دهان نهند.
سرنی. [ س ُ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) سرنای. ( شرفنامه ). مخفف سورنای است که نای رومی و نای ترکی باشد. ( برهان ) ( آنندراج ).

فرهنگ معین

(س ) (اِ. ) نک سرنا.

فرهنگ فارسی

( اسم ) سازیست بادی که از چوبی مخصوص ساخته شود این ساز در غالب نقاط ایران موجود است و آنرا همراه دهل نوازند اندازه آن در نواحی مختلف فرق میکند و به طور کلی از نیم متر تجاوز نمیکند. یا سرنا را از ته باد کردن. کار وارونه کردن.
چیزی باشد که از یشم و یابلور و غیره ساخته بر سرنی قلیان نصب کنند و آنرا در دهن گرفته تمباکو کشند و بهندی مهنال گویند.

دانشنامه عمومی

سرنی (ناحیه کلاتووی). سرنی ( به چکی: Srní ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کلاتووی واقع شده است. سرنی ۳۳٫۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۶ نفر جمعیت دارد و ۸۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.

دانشنامه آزاد فارسی

سِرِّ نِی
کتابی به فارسی در فهم لطایف و رموز مثنوی معنوی از عبدالحسین زرین کوب. نویسنده کوشیده است تا تنها با شرح و تفسیر هجده بیت نخستین مثنوی کل اندیشه مولانا را بیان کند و نیز ویژگی آثار مولانا و تأثیری که او از متفکران دیگر پذیرفته و نیز تطبیق آثار مولوی با دیگر نویسندگان را بررسی کند. این کتاب، در یک مقدمه و یازده فصل است و نثری شیوا و روان دارد. این اثر در ۱۳۵۸ش در تهران به چاپ رسیده است.

ویکی واژه

نک سرنا.

جمله سازی با سرنی

💡 سرنیزه سازد زدل تکیه جای لب تیغ گردد زجان بوسه خواه