سترک

سترک. [ س ِ ت َ رَ ] ( اِ ) مردم گیاه بود یعنی درخت واقواق. ( اوبهی ). یبروح. رجوع به استرک، و اصطرک شود. || به استعاره زنان نازاینده که بعربی عقیم است بدان نسبت است. ( اوبهی ). رجوع به استرک و اصطرک شود.
سترک. [ س ِ ت ُ ] ( اِ ) انگشت پنجم چون ازسوی کالوج ابتدای شمار کنند. ابهام. نر انگشت. انگشت نر. ( یادداشت مؤلف ).

انگشت پنجم چون از سوی کالوج ابتدای شمار کنند ابهام. نر انگشت.

💡 که بنده ازهمه اسباب اعتمادتمام برآن مکارم اخلاق لطف گسترکرد

💡 نام بختیاری با به حکومت رسیدن تاجمیرخان آسترکی به لربزرگ اطلاق شده است.

💡 ملک و ملل به واسطه نعمتی سترک از شرق و غرب شاه و گدا کوچک و بزرگ

💡 بی‌نام هم کنونش چو بید سترک خصی این بد گهر شکالک و توسن رگ استرک

💡 کتاب مردم‌شناسی استرک، امید بابایی، سمیه صادقی، انتشارات مرسل، 1394.

💡 همچنین کلمه آسترک یا آستراک همان ستاره میباشد که با (ی)آخر پسوند نسبت به آن داده اند.