زکند

زکند. [ زُ ک َ ] ( اِ ) زکنج. ( فرهنگ رشیدی ). بمعنی زکنج است که کاسه سفالین بزرگ باشد. ( برهان ). بمعنی کاسه سفالین است. ( انجمن آرا ):
مدح ترا به هزل نبردم برای آنک
نوشیدن رحیق نیاید خوش از زکند.سوزنی ( از فرهنگ رشیدی ).رجوع به زکنج شود.

(زُ کَ ) (اِ. ) کاسة سفالین.

کاسۀ سفالی: مدح تو را به هزل نبردم به سر از آنک / نوشیدن رحیق نیاید خوش از زکند (سوزنی: مجمع الفرس: زکند ).

کاسة سفالین.

💡 خلق عاجز چقدر نازکند بر اقبال مور بیچاره اگرپر به درآرد مگس است

💡 رزق‌، خلوتگه اندیشهٔ روزی‌خوار است دانه هرگاه مژه بازکند منقار است

💡 به نا امیدی دل‌کیست چشم بازکند بس است اگر مژه‌ای گاه‌گاه می‌گرید