زق

زق. [ زَق ق ] ( ع مص ) سرگین انداختن مرغ و جز آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ). || چینه دادن مرغ، بچه را به منقار. ( تاج المصادربیهقی ) ( از زوزنی ) ( از دهار ). خورش دادن چوزه را، مرغ به دهان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ). رجوع به زقه شود.
زق. [ زِق ق ] ( ع اِ ) خیک می و جز آن. ( دهار ). خیک یا پوستی است برای شراب و جز آن که موی آن رابریده باشند نه برکندیده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). سقاء. ( اقرب الموارد ). سقاء. مشک. خیک. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). مشک که در آن آب پر کنند. ( غیاث اللغات ) ج، اَزقان، زِقاق، زُقان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ).
زق. [ زُ ق ق ] ( ع اِ ) می. ج، زَقَقَة. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ج ِ زُقَّة. ( اقرب الموارد ).

(زَ قّ ) [ ع. ] (مص ل. ) خوراک دادن مرغ به جوجه.

می جمع زققه

زُقّ
خوراک دادن مرغ به جوجه.
سرما زده، دست و پایی که بر اثر سرمای شدید سیاه گردد. عللَرِم سِئوقدَن زُقّللَدِ. دست‌هایم از سرما سیاه شده.

💡 بناب | دولت‌آباد | زنوزق | کشک‌سرای | میشاب شمالی | هرزندات شرقی | هرزندات غربی

💡 سباع و انس گه رزق میهمان توأند تو روزی همه میده ز خوان تیغ و قلم

💡 با هزاران چشم از دنیا نشد رزقِ حریص این گشایش کز نظر‌بستن به دست آمد مرا

💡 قسمت هرکس ز نعمت خانه‌اش پیمانه‌ای است آنکه ز ابر رحمتش هر قطره رزق دانه‌ای است

💡 دل زقرب زلف نزدیک است خود را گم کند اندکی زنجیر این دیوانه می باید کشید

💡 آغ داغ یا آق داغ با ۳۳۰۶ متر ارتفاع، مرتفع‌ترین قله رشته‌کوه بزقوش (در استان آذربایجان شرقی) است.