زراه

زراه. [ زَ ] ( اِ ) مطلق دریا را گویند و به عربی بحر خوانند. ( برهان ). دریا. ( فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). دریا و بحر. ( ناظم الاطباء ). اوستائی «زرایه » ( دریا )، پهلوی «زره »، بلوچی «زیرا». ( حاشیه برهان چ معین ). رجوع به ماده بعد شود.

(زَ ) [ په. ] (اِ. ) دریا.

دریا، بحر.

مطلق دریا را گویند

💡 عشق شد ازراه زهدم سوی رندی رهنمون تا چه ره بود آنکه جزگم گشته تا منزل نبود

💡 کی بود کان خسرو پیروز بخت آید زراه بخت و نصرت بر یسارو فتح و دولت بر یمین

💡 زراه اندر ایوان شاه آمدند پراز رنج و دل پرگناه آمدند

💡 زراه پرخطر عشق هیچ نیست عجب که جاده مار شود ره بکاروان ندهد

💡 به کاه کوه گران سنگ بندد ار از عزم زراه کاه سبک راه کهکشان گیرد