دولت تحت‌الحمایه

💡 توافقات ژنو ۱۹۸۸ (۱۳۶۷) که منتهی به خروج شوروی از افغانستان در اوایل سال ۱۳۶۷ (۱۹۸۹) شد، دولت افغانستان را در شرایط دشواری تنها گذاشت. فرض در میان سیاستمداران غربی سقوط قریب‌الوقوع دولت تحت‌الحمایه شوروی در کابل بود. با این وجود دولت برای سه سال پس از خروج کامل، تا سال ۱۳۷۱ در سر کار بود. در طول این دوره دولت موقت اسلامی افغانستان در تبعید، در پاکستان تأسیس شده بود. حذف گروه‌های عمده مبارز از قبیل مهاجران و شیعه‌ها در اثر اختلافات درونی میان گروه‌های مجاهد بدین معنی بود که دولت موقت اسلامی در تحقق وظیفه یک دولت در فراگیری اکثریت گروه ناکام بود.

💡 مفهوم دولت تحت‌الحمایه در تاریخ سیاسی جهان به کشورهایی اشاره دارد که حاکمیت واقعی خود را به یک قدرت بزرگتر و خارجی واگذار کرده‌اند.

💡 بسیاری از ملت‌ها در دوران استعمار، به عنوان یک دولت تحت‌الحمایه عمل می‌کردند و تصمیمات کلیدی خود را باید با قدرت‌های سلطه‌گر هماهنگ می‌کردند.

💡 تحلیل روابط بین‌المللی نشان می‌دهد که تشکیل یک دولت تحت‌الحمایه می‌تواند منجر به از دست رفتن استقلال سیاسی و وابستگی شدید به قدرت‌های بیگانه شود.