درشم

درشم. [ دُ رُ ] ( اِ ) در لهجه خراسان، نشانه. علامت. ملمح. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

در - شم
← درشمیدن
.
فیزیک: کنشی که عبارت است از گرفته‌شدن انرژیی یا ماده‌ای در ماده‌ای دیگر بدون روی‌دادن بازتاب یا گسیل.

💡 درشمایل و قد تو لطف خداست هست لطف خدا به تو همراه

💡 دانم بزرگی گنه خویش را، ولی نسبت به عفو شاه جهان نیست درشمار

💡 سال عمرت باد چندان کز محاسب درشمار نه طریق ضبط نه تقدیر پایان یافتست

💡 نگردم از هوسش گر ببارد از سر خشم به سوی جان و دلم درشمار هر مو سنگ

💡 مکن ای خواجه درشمار غلط تا نگردی به هر چهار غلط

💡 درشمار نقطه سهوست در دیوان حشر خون گستاخی که داغ دامن قاتل شود