داریم

اول شخص جمع حال از داشتن
در ساختن زمان حال استمراری به کار می‌رود.
:داریم می‌دویم: در حال دویدن هستیم.

💡 دایم به دوست روی‌به‌رو خوش نشسته‌ایم داریم در میانه سؤال و جواب‌ها

💡 نیست قابل هر زمینی تخم ما را چون سهیل چشم رغبت بر جگرگاه یمن داریم ما

💡 جز لطف تو اومید نداریم دگر مپسند که از لطف تو نومید شویم

💡 چشم لطف از تو نداریم، از آن روی، که نیست چشم بیمار تو را، طاقت آزار نگاه

💡 داریم بزی و سوکمانی که به جز این را نتوان خواند شکر آن را تُز

💡 ما عشق تو داریم و تو را میل به ما نیست مائیم چنین و تو چنانی چه توان کرد