آبزا

شیر دادن بیاسودن

آبزا. آبْزا (Abaza)
مردمی در قفقاز، در جمهوری قره چای چرکسستان، در فدراسیون روسیه، در دامنۀ شمالی کوه های قفقاز. آبزاها به دو زبان چرکسی و آبزایی سخن می گویند و می نویسند.

آب‌زا
ویژگی آنچه آب از آن تراوش می‌کند یا بیرون می‌زند. در تابستان چارپایه‌هایی بود که کوزه‌های نو آبزا بر آنها می‌گذاشتند تا باد بخورَد و خنک شود. «اسلامی ندوشن»

💡 آبزاک ۳۳٫۳۵ کیلومترمربع مساحت و ۴۹۶ نفر جمعیت دارد و ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

💡 روستایی بامردمان خون گرم ومهمان نواز. از مشاهیر این روستا حمید أبزار یکی از شاعران ومؤرخین این ناحیه بوده‌است که در قرن سوم هجری قمری می‌زیسته‌است. مسجدی تاریخی در این روستا وجود دارد که به نام مسجد الآبزار معروف است. این مسجد توسط الامیر اسکندر بن حسام الدین الکردی تأسیس شده‌است، سنگ نبشتهٔ سر در ورودی مسجد نشان می‌دهد که در سال ۹۶۷ هجری قمری بنیانگذاری شده‌است.

💡 آدیغی‌ها (آدیغی: Адыгэ) مردمی چرکس‌تبار بومی قفقاز شمالی هستند که به زبان آدیغی سخن می‌گویند. چرکس‌ها به دوازده طایفه تقسیم می‌شوند که ده تا از آن‌ها از مردم آدیغی هستند، که از این میان، چهار گروه از آن‌ها به نام‌های آبزاخ، بژدوگ، تمیرگوی و شپسوگ به زبان آدیغی سخن می‌گویند.

💡 آبزالو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ایذه در استان خوزستان ایران است.