آبسته

( آبسته ) آبسته. [ ب َ ت َ / ت ِ ] ( ص ) آبست. زمین راست کرده برای زراعت.
آبسته. [ ب ِ ت َ / ت ِ ] ( اِ ) آبست. زهدان. رَحِم. || ( ص ) آبستن. || متملق و چاپلوس. خوشامدگوی. معانی مذکور در فرهنگها برای این کلمه آمده است و شاهدی برای هیچیک یافته نشد، تنها این کلمه در بیت ذیل دیده میشود:
نه آرامید دیو دژ برامش
همان آبسته خوی خویش کامش
جز آنگاهی که کار ویس و رامین
بیامیزد بهم چون چرب و شیرین.( ویس و رامین ).باحتمالی ضعیف آبسته در این بیت چاپلوس و جاسوس و خوشامدگو و شاید به معنی واسطه بین عاشق و معشوق باشد.
ابسته. [ اَ ب ِ ت َ / ت ِ ] ( ص ) جاسوس و چاپلوس. مُنهی. کارآگاه. این کلمه را در فرهنگها انیشه و ایشه و در فرهنگ اسدی ابیشه نیز بهمین معنی ضبط کرده اندو شاهدی برای هیچیک نیاورده اند. تنها در فرهنگ اسدی آمده است: ابیشه، جاسوس بود. شهید گوید:
در کوی تو ابیشه همی گردم ای نگار
دزدیده تا مگرْت ببینم به بام بر.
و ظاهراً صور دیگر، مصحف این صورت اخیر یعنی ابیشه است، رسم الخط قدیم اپیشه. رجوع به اپیشه شود.

( آبسته ) (بِ تِ ) ۱ - (ص. ) آبستن. ۲ - ( اِ. ) زهدان، رحم.
(بَ تِ ) ( اِ. ) زمین آماده برای کاشت.

( آبسته ) زمینی که در آن آب بسته و تخم پاشیده باشند، زمین آماده برای زراعت.

( آبسته ) ۱ - ( صفت ) آبستن. ۲ - ( اسم ) زهدان رحم.
زمین راست کرده برای زراعت رحم زهدان
جاسوس و چاپلوس

(کشاورزی): زمین آماده برای کِشت؛ شخم زدن و آماده کردن برای کِشت.
زهدان، رَحِم.

💡 یک عفونت استافیلوکوکی موضعی به صورت یک برجستگی "مخروطی شکل"، عفونت فولیکول مو یا آبسته تظاهر پیدا می‌کند. واکنش التهابی موضعی و دردناک به طور معمول وجود دارد که در مرکز آن چرک، جمع شده و پس از تخلیه شدن چرک، ضایعه سریعا بهبود پیدا می‌کند. دیواره‌ی فیبرینی و سلول‌های اطراف آبسه از انتشار ارگانیسم جلوگیری به عمل می‌آورند و بنابراین نباید با دستکاری یا تروما شکسته شوند.

💡 حکم اعدام ۷ زندانی سنی مذهب در دیوان عالی کشور تأیید شد و در تاریخ ۱۴ بهمن ۱۳۹۸ به وکیل مدافع آنان ابلاغ شد. اسامی این هفت تن عبارت است از: انور خضری، کامران شیخه، فرهاد سلیمی، قاسم آبسته، خسرو بشارت، ایوب کریمی و داود عبداللهی. یکی از این متهمان به نام خسرو بشارت نوشته است که این عده بعد از تحمل ۱۰ سال شکنجه جسمی و روحی، قربانی سناریوی اداره اطلاعات ارومیه و مهاباد شده‌اند. اتهام آن‌ها «محاربه از طریق وابستگی به جریانات سلفی» اعلام شده است. قاسم آبسته یک‌شنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۲، پس از ۱۴ سال حبس، در زندان قزل‌حصار اعدام شد. قاسم آبسته در حبس به سرطان تیروئید مبتلا شد و بارها به نشانه اعتراض دست به اعتصاب غذا زده بود.